"Seni özledim
Gittiğim her yerde özlemin var
inanmıyor kalbim sözlerime sensiz
Seni özledim, sensiz her şey değersiz.
Unuttuğum büyük yalan
Gururumdan arta kalan
Sensiz düşman geçen zaman
Seni özledim…"
Bırakıp
gitmeyi kolay sanırdım hep, hayatımda seninle birlikte tattığım
en-lerimi, mutluluklarımı ve acılarımı unutup yol almaya çalıştım. Ama
her seferinde başaramayacağımı göz yaşları içinde uyandığım sabahlarda
anladım. Beklerdim geleceğini, gelmeyeceğini bile bile. Öylece durup
beklemek; zaman akıp giderken beraberinde umutlarım, umutsuzluklarım,
öfkem, sancılarım, aşkım ve kavgalarımla sessizce durup beklemek kolay
mıydı?
Gitmeye gücüm yoktu evet ama ya kalmak… Korkuyordum belki de; kaldırabileceğimden fazla acılar çekmekten, geçen yılların kalbimde derin yara izleri bırakmasından….
Kalmakta
çare değil farkındaydım, susuyordun çünkü. Suskunluğun boğuyordu beni.
Senin için varolmaya çalışırken, zaman geçtikçe biraz daha yok
oluyordum. Benim için bir tek sen varken, senin için hep başkaları
oluyordu.
"Gittiğin
günden beri her gün ikiz sanki. Rakamlar düşüyor takvimlerden, üzerime
üzerime. Bıraktığın yerde gel de bul beni. Bana bir gel desen, o
yolları hiç geçilmemiş sayarım… Hafızamı kurban eder, aslalardan
cayarım. Bir gel desen; sana orucumu bozar, sensizliğe doyarım.
Bana bir gel desen.
Seni özledim.."
Ben
hep cevapların peşinden gittim biliyor musun? Sen hayatımdaki tüm
soruların yanıtıydın.Ya da bana öyle geliyordu. Cevabı her
ıskaladığımda yanlış sorunun peşine takıldığımı düşünür, kızardım.
Nedenler o kadar azken ve hiç bir sebep bulamazken seni bu kadar
sevmeye; şuçlamaya da hakkım yoktu biliyorum, bu yüzden en çok kendime
kızardım.
Oysa tüm sorularımın cevabı belliydi… Kızmak, öfkelenmek, isyan etmek anlamsızdı.
Bana
sevdiğini söylerken arkana bir saniye bile bakmadan gidişin hala
aklımda. O kararlılığın, o döndürülemezliğin. Hani söylerdin ya Bir
insan gitmeyi kafasına koydu mu onu kimse durduramaz. Bende seni
durduramadım. Hayatımda ne varsa alıp gittin. Kaldırabileceğimden çok daha fazla acıyı bana bırakıp gittin.
"Unuttuğum büyük yalan
Gururumdan arta kalan
Sensiz düşman geçen zaman
Seni özledim."
İsyan etme gökyüzü, benim kadar ağlayamazsın.
